X
تبلیغات
باغستان شعر

باغستان شعر

تنها و تنها شعر

بخش غزلیات

 به سیرطوفان بیا!

دریاچه شدی به ســــیرطوفان بیا              

  پروانه شدی به خاک مرجان بیا 

من خاک گهربرای تومیزبـــــانــم              

بی یاقوت ولعلی دردوران بیــــــــا

هی!درغم توستاره گان قلــــــــــبم               

 داردالمی به دیدن آن بیـــــــــــــــا

تابرمن تونه خنده مهــــــتاب‌ وزمین                

   بابلبل مســـــــت ونغمهء جان بیا                                                     

چون نورمن وغروب من یکــسانند          

 گرماتم من شـــنیدی خوشخوان بیا

ساعت 6:26دقیقه شام مورخ 92/6/3سوسکان.تیشکان.


مـــــــنم غـــــــــــــــــم!

منم غم زاده ی شـــــهرغمـــستان                               

گلاب بی بروبــــــوی گلســـــــتان

منم خورشید تابان درکمـــــــــینگاه                                 

 منم مهـــــتاب شـــبگردشبــــستان

منم کوه دشـــــــمن پامـــــــیروبابا                                

 منم سنگی به دامان کوهســــــتان

منم بارا ن فصـــــــــــــل نوبهاری                                

 منم برفی به سرمـــــــای زمستان

منم طوفان ویرانــــــــــگربه هرده                               

  منم آب روان سوی میــــــــستان

منم آن بلبل خوشخو ان مـــــــــیهن                                

 منم کبکی به صــــحراونیـســـتان

منم مردنـــبردوصـــــــــحنهء رزم                                   

  منم آن طــفل دیروزدبســــــــتان

منم نیســـــتم ،اگرهســـــتم ،اگرشد

منــم آخردرآغوش گورســــــــــتان                                  

92/6/11  ساعت 9:30دقیقه شب.سوسکان. تیشکان

من وعشق،

من وعشق دست به دست آمدیم ازروزالست        

  تارسیدیم بدین مزرعه باده پرســــــــــــــت

من وعشق کلبه برروضـــــهء افلاک زدیـــــم          

 نتواند برودآنکه مــــگربال وپراســــــــــت

من وعشق رقص کنان صوفی میخانه شـدیم           

 تواگردرصـف مای به خداجان وتن اســـت

عشق چنان حرمت بالا وتنـــــــــــــــعم دارد          

   بچشدآنکه دراین دایره بامازدوجســــــــت

حرمت عشق نه آن اســــــت دراین بحربدیل          

 که گهی باتونوااســــــــت گهی باتونـشست

تومشوغافل ازازاین پره عشاق"ادیـــــــــب"

که رسددردوجهان باتوچنان دردوشکــــست

ساعت 7:25دقیقه شام.مورخمکان:                مزارشریف92/2/11

 

من مست شدم!

من مست شدم ســـتاره گانم ترســـید               

  من هست شـــدم کبوترانم خنـــــدید

من پرزدم به بــــام وبرخانـــــــــه او               

 ازباغ دلــــــــــش گل وفایم افتـــــید

من چشــــم زدم به گیسوانش یک بار

  باچشم شوخش برای قتلم جنـــــگید   

من خواستمش برای مهمـــــــانی فراه             

 درکوچه ی عاشــقان دوپایش لــغزید

من نیست شـــــدم برای یک وقفه کم               

 دیدم که به خواب مرا به دامش تنید

22اسد1392شهرستان تشکان


من رقاصم

برسازوسری زمانه می رقصــم من

برهرغزل وتـــرانه می رقصـم من

تورقص بـــــــکن بارملامـت مــگیر                

 هرچندکنی بهانه می رقصــــم مـن

بررقص مه گاه ستاره هاکف دارند              

  چونکه به مهء شبانه می رقصم من

هررقص مراکبوتران میـــــــستایند              

  باچیدن دان ودانه می رقصــم من

ای تازه نهال مترس زبــــیم پدرت                

باپدری توبه خانه می رقصـــم من

گرآن پدرت برای قـــتلم برخواست                

  بادره وتازیانه می رقصــــــم من

با لحن رسا بگفــــــت آخر"ادیــــب"                            

با  یادی توجاودانه می رقصم من

ساعت 12:3دقیقه ظهرمورخ92/2/20شهرزیبای مزارشریف

 


+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام آبان 1392ساعت 14:24  توسط روضت الله ادیب  | 

غزلیات

واه واه...

عشق آمد ومن درغم لیلا شــدم امشــب

واواچه چه عجب شدکه شیداشدم امشب

بادادن یـــــــک کلی زدنیای تخــــــــیل

گم کرده این میهن وماواشــدم امشـــــب

بی آنکه بینوشم می ومســـــــتانه بگردم

مست شب عشقم که جویا شدم امشـــب

من چشکه خشکیده به کهــــــسارندامت

بودم ولیکن که دریا شدم امشـــــــــــب

بودم نبودم نمــــــــــــــــــــــــیدانم ودانم

گویا که دراین مزرعه پیدا شدم امشب

من مـــــــیروم این بعد به دروازه عشاق

دانید "ادیبا"که بی پرواشدم امشــــــــب

گوینده:روضت الله "ادیب"     مورخ 92/1/5/ ساعت 5:53دقیقه عصر مزارشریف

شاه کهکشان

جای مرابه بستـــــــــــردریا گذاشـــــتی                 

  رفتی مرا توبیکس وتنها گذاشـــــــتی

ای شاه کهکشان ای آفتاب شـــــــــــرق                  

  غم راچه بودبه من که همراه گذاشـتی

باتوچنیین که بودهمین عشــــــوه وخیال                  

 نامت چه حاجت است که لیلی گذاشـتی

من زادهءگـــــــهرتوزاده ازقمـــــــــــــر

چه فرق میان این که غوغا گذاشــــــتی

  دیگر مراهمین باتو بود همــــــــــــان

با این دیاروجاهیکه برما گذاشـــــــــتی

دیگر نخواهمت تا هستی هســـــت وبود

بااین فریب وچال که بی جا گذاشــــتی

گاه:2:43 بعدازظهرمورخ 92/8/23مزارشریف

 

!درآن شب مهتابی

تصویرترابــــــه موج دریـــا دیدم                   

 باهلهــلــــــه وهواس بیجـــــادیدم

ازشرشرهء که آب به من هدیه نمود                  

  درکاسه صبرخویش تســـلا دیدم

آنگاه به موج پــــــــرزجوش دریا                      

  ناهدیه گلی درخــــت گلهـــا دیدم

ازخوشی خویش درآن شب مهتابی                 

 یک دهکده پرزبخـــــــت والادیدم

گفتم به ستاره گان بالای ســـــــرم

بامن مروید،که من دیگرراه دیــدم

ساعت 12:19دقیقه ظهر.مورخ92/6/1.  مکان:سوسکان.تیشکان

************************

!درآن شب مهتابی

تصویرترابــــــه موج دریـــا دیدم                   

 باهلهــلــــــه وهواس بیجـــــادیدم

ازشرشرهء که آب به من هدیه نمود                  

  درکاسه صبرخویش تســـلا دیدم

آنگاه به موج پــــــــرزجوش دریا                      

  ناهدیه گلی درخــــت گلهـــا دیدم

ازخوشی خویش درآن شب مهتابی                 

 یک دهکده پرزبخـــــــت والادیدم

گفتم به ستاره گان بالای ســـــــرم

بامن مروید،که من دیگرراه دیــدم

ساعت 12:19دقیقه ظهر.مورخ92/6/1.  مکان:سوسکان.تیشکان

************************

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام آبان 1392ساعت 14:14  توسط روضت الله ادیب  | 

بخش غزل

بخش غزلیات

برگرد! 

برگردصنما دوباره سربه سرشـــویم               

 ازعشق وعاشقی زیادترخــبرشـــویم

پروانه به دوربرم قهقه مــــــیزنـــــند             

 دودانه بلبلی برای ســـــــحرشـــــویم

برروی جاده هازنـــــیم بزم عاشـــقی               

 باحاجیان عــشق مگرهمـــــسفرشویم

چوکی ومیزودفتــــــرغم رابــــجاگذار              

 بازآزخط وسیرزخزان رهگذر شویم

کوتا اگربیگم در این حرف عاشـــــقی

بامن "ادیـــــــب"واردخاک گهرشـویم

ساعت11:40شب.مورخ92/6/28خوابگاه دانشگاه بلخ:

 

گرفتارتوگردیدم......

تماشای دوابرویت بهای آســــــــــــمان دارد            

  تمنای دوگیســــــــــویت دلم راارمغان دارد

گرفتارتوگردیدم به آن لبــــــــــــخند که داری           

  تبسم هدیه فرمای تعجب کهکـــــــشان دارد

به چشمان سیای توشــــــــب وآینه می شرمد

زبان درفشانت راکســــــی نه درجـــهان دارد

به آن گاهی که من دیدم ترابرنازمعشــــــوقی       

  به دل گفتم که ماه شب ترانزدیک بسان دارد

به پیشگاهت فرستادم زبخـــت خویش کبوتررا     

  که تا نزدی "ادیب"آیی ادیب بی توفـغان دارد                                                    

ساعت 9:27شب مورخ92/7/4 خوابگاه مزارشریف

غم لیلی!

زدوریت به تن لیلا غم دیگرگرفــــــــــــتم من             

  کسوف آفتابی وزمین ترگرفــــــــــــــــتم من

به زیرسایه بخـــــــــتم نه مارواژدهای رفـــت            

  به یادو لحظه های تودف ودفسرگرفـــــتم من

به آن  گاهی من بودم تووآن لاله صـــــــــحرا          

 ازآن گاهی که رفتی تونه کروفرگرفتم مــن

به زیرآسمان سبز کبوتربه سرم خــــندید

به زیرقطرهءباران به خود دفترگرفتم من

به خوابم جزخیال تودیگرچزی نمیــــبینم

به این فکروخیال توبه آتش درگرفتم من

اگربرنای چوپانی به صبـــــح عـــیدگنجشکان         

نیای دیده روشان بدان خنـــــجرگرفتـــــم من

ساعت12:5شب 92/6/26خوابگاه دانشگاه بلخ

 

 

 

 

 

دررابطه به سیصدومین سالروزوفات حضرت بیدل علیه الرحمه:

گام گام دریادی توای بیدل پارســـــــــی سرا            

   لب به لب دروصف توای عارف بی انتها

ما درون موج افکارتوپرپرمــــــــــــــــیزنیم               

 تاشویم برقطره های معنیـــــــی توآشـــــــنا

ای فرهیخته مرددانا ای علــــــــــــم دارادب             

  ای فرشته زاد دنیا ای مهی بگـــــشوده راه

ما به باغ وبوســـــــتانت چیدن گل آمـدیـــــم               

  تا کنیم روشن مــــسیرراه تواز گفته هـــــا

آن بهاری ازادب راکه به ما بخـــــــشوده ی              

   مینمایم ازدل وجــــــان تاابـــد آن رانــگاه

میفرستیم ما برایت صـــــد درود ازجان ودل        

صــــفحه اوراق ماهم باتو دارد صــــد دعا                                                     

ساعت 7:28 شب مورخ 92/7/6.خوابگاه دانشگاه بلخ:

 

 

 

چشمک بزد....

چشمک بزدماهیکه نامـش ترانــــــــه بود

برآسمان سرد دلش صــــــــــــــدبهانه بود

یک بار سوی کلبه اش کردم نـــــگاه گرم

دیدم اومه ومــه ی بی نشــــــــــــــانه بود

درعالم خـــــــیال به هر باردیدمــــــــــش

نه آن خیال وخواب که خفتن به خـانه بود

گفتم تراکی است خد ای که می ســـــــزی

گفتا خدا!خدایکه یــــــــــــک ویگانــه بود 

گفتم چرابس اینقدرسر در ره ی ســــکوت

گفتا "ادیـــــــــــــب"دردمادرد زمـــانه بود

 

 

 

 

 

 

 

  روزشنبه بدخشان میـــروم من                                                                     

به همرای رفیقان میروم مــــن                                                                     

عبورازکندز بغلان وتــــــــــخار

گذشته ازکلفگان میروم مـــــــــن

به نزدی مادروخویــــش واقارب

دلم شاداست وخندان مـــیروم من

بسوختم چون دراین دیار مـــولا

به آب سرد تیشکان میروم مـــن

اگربلخ هرقدر خوب است وزیبا

به خاک لعل ومرجان میروم من

نگفت کس که "ادیب"تویار مایی

بدین سان سخت شتابان میروم من

 

 

 

 

 

 

 

 

 

داود ماکجاست؟

آن ابرمرد جهادوقهرمان ماکــــــجاســــت؟

سایهء برزنــدگیی جاویدان ماکجاســــــــت؟

ما درآه حسرت وافسوس میسوزیم خـــــــدا

آن دلیرمردغیور ومهربان ماکجاســــــــت؟

ازمیان قهرمانان ماگلی گم کرده ایــــــــــم

آن گلی سبزوخرم ازگلستان ما کجاســــت؟

مرزوبوم میهنم را ابری تاریک کرده است

خورشید پرنورماازآسمان ما کجاســــــــت؟

ماهمه درجستجوی داود آن مرد دلــــــــــیر

داود آن مرددلیرم ازمیــــان ماکجاســـــت؟

این "ادیب"ازسوگ ودردوازفراق آن جناب         

بانواو ناله میگوید جوان ماکــجاســـــــــــت؟          

ساعت 1.11دقیقه شب.مورخ 91/3/6 .مکان خوابگاه انصاف   

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام آبان 1392ساعت 14:5  توسط روضت الله ادیب  | 

رباعیات


بخـــــــــــش رباعـــــــــــیات:

هی دهکده ام زدوریت غم گرفت

بربسترخویش زمین پرنم گرفــت

مهتاب  که هم براوغزل میـــــــگفتم

از دوری تو به دیده  شبنم گرفت

92/06/01سوسکان.تیشکان                    ************

 

هی دهــــکده ام غم ترا افزون کرد

مهتابــت اسیروآفتابـــت دون کرد

مـــــن جلوه زدم به دام قلابی گرفت

بالالهء  سـرخ نوبهاری خون کرد

********

ساعت6:57شام مورخ 92/6/5سوسکان.تیشکان

هی درغم تونی باغ وصحرادارم

نی برسرم عقل ونی به تن پادارم

آسمان کبودمرا دمی جای نـــــــــداد

در روی زمین نی یک بلست راه دارم

92/6/7سوسکان.تیشکان

*******

 

هی  کبک زرین بیا تومهمـــــــــان منی

جان برتن من بده توجانان منــــــــــــی

بالای سرم ستاره باران شـــــــــــــــــــده

مهتاب دلــــــم بگفت توازآن مـــــــــنی

**********

92/6/1سوسکان تیشکان

هی درغم توتــــــاب وتوانم پرید

برگوشهء آسمان هفـــــــــتم خزید

پس حوصلهء که درزمین کرد دلم

ازکاسه آب ناکســـــان زهرچشید

**************

ساعت 11:30دقیق شب مورخ 92/6/5سوسکان.تیشکان

بلبل زغمم دمی بخوان گوش کنم

این بیکـــــــسی تا ابد فراموش کنم

ازدرد دلم به آفتـــــــــــاب هم بگو

تابیرق سرخ اوسیاپوش کــــــــنم

ساعت 11:49شب92/6/5سوسکان تیشکان

*********

گراشــــــک مرابه آمو میزان کنی

همواره به خودعالمه گریان کنی

ناگفته به هندوکـــــــش بابای بلند

پامیره زبیخ وریشـــه پایان کــنی

ساعت12:24شب مورخ92/6/5سوسکان.تیشکان

**********

نی گفتی که من، ترابدخشان برم

برخاک گهرولعل مرجان برم

چه داردهمین، مزاریکه مینازی

برگردترا،به شــــهرخوبان برم

ساعت121:7شب مورخ92/6/5سوسکان.تیشکان

 ********

نی باغیــــچه وبهاردارددل من

نی حوصـــــله وقراردارددل من

تنهاغم مـــــن،غم گل مزاریست

ازاین وازآن فــــــراردارددل من

92/6/7 سوسکان.تیشکان

*********

 

نی دوزخ ونی جنــت داردگل من

نی منت ونی زحمــــت داردگل من

من درغم اواگربیــــمرم عیب نیست

چون حسن وجمال مست داردگل من

92/6/7 سوسکان.تیشکان

********

مامنتظریم دوباره مهمــــــان آید

ازپیش خدا بالــــــــــب خندان آید

مامنتظریم دوباره تاســــال دیگر

تاماه مبارک رمضـــــــــــا ن آید                   رمضان 139

                                                          *************

 

دردهکده ات صدای چنگ است ورباب

یازمزمه تواست ویا شرشـــــــــــر آب

درفاصله مرابه رقـــــــــــص آوردی

باتو چه کنم که من کبابم کـــــــباب

************

 

مزارشریف

 

 

 

من عقربـــک ساعت دیوارتوام

افتـــیده  به آن کوچه وبازارتوام

توثانیه های عشـــــق رامیدانی؟

هرتــــک زند خیال پیزارتوام

ساعت 2:40دقیقه بعد ازظهرمورخ92/6/5 سوسکان.تیشکان

*********

تاکی به یکدیــــگرنگاه بایدکرد

برشان من وخودت گناه باید  کرد

تاکی به یکدیگرنشستن خاموش

برخیزکه عاشقت صدا باید کرد

**************

 

هرچند به چشــمان توکردم نگاه

گل گشـــتی توومرانمودی تباه

هرچندبه سوی توبخـــندیدم من

دیدی وشنیــــــدی ونگفتی بیا

 

مزارشریف

 

ازمحوطه ات وقـــــتی گذرمیکردم

بادیدن توخوف وخطرمیـــــکردم

توماه بلند بودی مـــن سنگ زمین

برموقف خودبه خودخــذرمیکردم

ساعت 12:37دقیقه ظه.رمورخ 92/3/29 مزارشریف

 

بیا که به باغ شعرسرودن برویم

رازکه نهان است به گفتن برویم

گرازپدرت بود به راه خوف خطر

خیراست به وقت نان خفتن برویم

****************

 

 

 

 

 

 

دلم مــــــــــــیل دوابروی تودارد

خیال زلـــــــــف وگیسوی تودارد

هرآن دم که وزدبادبدخــــــــشان

نشان ازجنـــــــت وبوی تودارد

ساعت9:6دقیقه شب مورخ92/6/26مزارشریف

 

 

بهاروفصـــــــل تیرماهی ندارم

به این دنیـــــــاگذرگاهی ندارم

به تابســــــتان سوزان مزارت

نگاه کن چـــــشم بینای ندارم

*************

 

 

دیدم که زدوردوان،دوا ن می آی

پیشاپیشی جـــمله بانوان می آی

می‌آی بکن به حـال ما یک نظری

تاکی توبه قسم کاروان می آی

****************

ای بلبل مســـت بیا مرایاربیگیر

من مظلوم خاک به سروفادرابیگر

هی!بابه ی توترابه مــــن گرندهد

یک جوره قلم زمن تویادگاربــیگر

******

 

یارب کریم دیگرتوخوارم نکنی

دورازرفیق وخویش و تبارم نکنی

این است دعاوآرزوی دل من

تاآنکه حیات است بی یارم نکنی

*********

 

 

به به چه قشنگ ودلربامی آی

بانازوکرشـــــــمه وادامی آی

جانانه بگوبه نزدی من دارسفر

یاخواندن درس دانشگاه می آی

گاه:12:2دقیقه شب مزارشریف

**********

 

 

درصنف دیروزبه من نگاه میکردی

بالحن شـــــــرین خودصدامیکردی

وقتیکه نظربه حال تومیکردم

بانازوکرشمــــــه ات تباه میکردی

*************

 

 

درصنــــــف دری روزی نباشیداگر

باکه بکنم خنــــــــــــــــده وباکه نظر

هرروزتوبیاکه چشم شوخت بیین ندام

چون بی تودیگرکــــــسی ندارم به بر

**************

بازاکه زعشق سخن گویم برتو

باچـــــنگ ودف واتن گویم برتو

چون بی توچنان به دام غم افتادم

بشنوزدل حــــــزن گویم بری تو

***********

 

 

جانانه بیاکه مــــــن مزارم مزار

ازدوریی توکنون شدم خسته وزار

جانانه بیاکه عیش نــــــمایم باهم

دست توبه دست من رویم برگلزار

*********

من چشمهءبیخ وسنگ وکوی توبودم

هردره روان به جستجوی توبودم

دریا شـــــــــــــــدم ترا ندیدم هرگز

وریه گلـــــی به باغ وبوی توبودم

*******

بردارقلم زحال زارم بنــــویس

از حال غریبی در مزارم بنویس

ازبیکســــــــــی وجدای های دلبر

ازتلخی ودرد وروزگارم بنویس

******

ساعت 10:13 قبل ازظهرمورخ92/8/20مزارشریف

 

چه موی های سیاس تاب داری

چه ابروی کمــــــند ناب داری

به یک سخن اگر کوتاه بگویم

به ادیــــــب بدخشی باب داری

ساعت 10:18شب مورخ92/8/مزارشریف

*****

کالای سیا به جان کرده دختر

میل دل عاشــــقان کرده دختر

مرابه کنارخودنشستن نگذاشت

یک حادثهء کلان کرده دخــتر

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام آبان 1392ساعت 14:0  توسط روضت الله ادیب  | 

بخش توشیحات


بخش توشیحات..Hydrangeas.jpg

بخش اول:

توشیحات چند به مناسبت فراه رسیدن روز والایی معلم                    

ای معلم توحیـــــــــــات جاویدانی بروطن

سال ماه وهفــــــته ها تومهربانی بروطن

تارمویت راخدا هچ کم نــــسازد ازسرت

ازبرای اینکه دایم خادمـــــــــانی بروطــن

درهمه ایام باشی رهــــــــنمای مــخلوقات

عارف وهم وارث پیغمبرانی بـــــــروطـن

بازبانت هرطرف رانورورخشان کرده ای

درحقیقت توچراغ زندگانــــــــــــی بروطن

این همه قدروقارازآن توباشد جـــــــــــناب

لعل ومرجان جهان وکهکشانی بروطــــــن

جای خالی نیست  نامت درج برتاریخ کنم

برهمه صفحاتی تاریخ برترانی بروطـــــــن

از(ادیب)دیگرچه باشد احترام تومــــــــــدام

روزشب گوید دمادم عاقلانی بروطـــــــــن

ساعت 1:25شب مورخ 91/2/4 خوابگاه انصاف مزارشریف

        

 

             

ای معلم نام پاکت افتخار ملت اســـــــــــــت

سازوکرداروسلوک تووقارملت اســـــــــــت

توزظلمت کردی بیرون جملگی خوردو کلان

این همه شهکاری های توبکارملت اســـــــت

درهمه وقت این وطن رانورورخشان کرده ای

حالت را توبیاوردی بهار ملــــــــــت اســــت

این ویا آنجا که باشی نزدی حق داری مــــقام

 

رزم وپیکارکنون توبیدارملـــــــت اســـــــــت

 

ثروت ومردانگی ات باقلم اســـــت وزبـــــان

 

جهدتوهرجابود پس جان سپارملت اســـــــت

 

این (ادیب)راه توراهرگزنماند پشت ســـــــــر

 

نام   توگربیشنود آن هم نثارملت اســــــــــت

 

 

 

 

 

ساعت 12.9دقیقه شب    مورخ   91/2/ 12خوابگاه انصاف مزارشریف

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اگر معلم نمیبودی همه خواروپریشـــان بود

سراسردرحماقــــت رفته وباچشم گریان بود

توازگرداب نادانی بیرون کردی همه مخلوق

اکرنه پیروبرنای وطن کل خانه ویــران بود

دراین دنیای فانی تودوای دردماگشــــــــتی

مدواکردی عالم را وگرنه جمله ناخــوان بود

درون سینه مارا توازعلم کردی روشـــنای

وطن رازیب وزیبای چرانه نوررخشان بود

رضای آن خداوندت بجا آوردی بـــی پایان

اگراینطورنمیکردی نه افغان وخراسان بود

نیازاین دل مارا تومرفوع کردی پــس آخر

دهان بسته مارا نه بگشودوگشــــــایان بود

یتیم بود این(ادیب)بچاره درخاک بدخشانش

شنید قدروقارعلم روان بلخ باســــــتان بود

ساعت   3:00 بجه شب مورخ 91/2/17

مکان    خوابگا انصاف      مزارشریف

 

 

  ای استاد دلیری من خدایارومددگـــــارت

سرودم من دراین اشعار خداباشد نگهدارت

ترامن دوست میدارم که هستی عارف ودانا

ازاین روباخداگویم کند بیخ ستمـــــــــگارت

دراین دنیا که هستی توبری پیغمبران وارث

ثبوتی ازاحادیث است بنازم آفریــــــــدگارت

وطن رامیکنی توپس رها ازجهل واحماقت

ازلحان شـــــرین وازآن زبان گفـــــــــتارت

به این دنیا وآن دنیا مقام بهــــــــــترین داری

چه زیبا گلشن داری بنازم گل وگـــــلزارت

(ادیب)هرآنچه میگوید زراستی وحقیقت ها

نمایان گفته می گوید بـــــــود باتو وفاکارت

 

ساعت 11.50دقیقه شب مورخ 91/2/6

 

 

 

 

 

 

 

                               معلم درحقیقت مـــــــــــــهربان من توی                         ای

سایه برزندگی جاویـــــــــــدان من تـــــــوی

تومرابیرون نمودی ازچنان خواب گــــــران

اینکه تاقیدحیاتم دردهان مـــــــــــــــن تــوی

دررموزسرفرازی کردی آگاهم درســــــت

عزتم دراین جهان وآن جهان من مــــــــوی

صحت ازلطف تویافتم من به هرعصروزمان

یاجناب گویم طبیب برجسم جان من تــــــوی

از(ادیب)دیگربرایت پس دعا اســـــت ودرود

نام نیکت هم بیگرم ره نشــــــــــان من توی

ساعت  52 .12د قیقه شب مورخ91/2/ 16خوابگاه انصاف مزارشریف

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بخش دوم توشیحات:

          نالیدن عاشق ازمعشوق

رفتم دیگرنباشــی توهرگزیارمــــــن             

  وصلم گسست ورفت زتواعتــبارمن

ضرب شدیدبرجـــگروجان مــن زدی             

 ترادیگرجفاســت بروازکنارمـــــــــن

ازحال تاابدنباشی دیگرعزیـــــــــــــز           

  لبریزوشد کاسه صبروقرارمـــــــــن

لحظ به لحظ درپی قتلم نشــــــسته ای             

هرگزنداری همت برانتحاری مــــــن

ازتوبه من نبود چنین آرزوی تلـــــخ             

دروقت عیش گل کنی نخ سیگا رمــن

یادت بود که مورد نفرین عاشـــــقی             

 با همچون عاشقی نباشی بکارمـــــن

 

 

 

 

 

CIMG6122.JPGبدخشان

به خدا میهن من میهن زیبای بـــــــــود 

درون باغ وچمن مخزن گلهای بـــــــود

خاک آن پرزلعل است ومرجان وعقــیق

شک نیست که به جهانم یک وتنهای بود

ای (ادیب)نازوطن کن که ندارد دیگری

نورآن ذات الهیــــــست که یکـــتای بود

ساعت 7.17دقیقه شام مورخ 91//232

شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــهرمزارشـــــــــــــریف

خوابگا انصاف

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تشکان           

توی خورشید پرنوربدخشان

یگانه میهن خوب درخــــشان

شمال کوهسارانت بنــــــــازم

که دارد عنبروعطروزرافشان

(ادیب)ازدوریت رنجورگشته

نمیداند کسی ازحـــال ایـــشان

ساعت 1.39دقیقه شب .مورخ 91/2/مکان خوابگاه انصاف مزارشریف

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                            افغانستانم....

ای وطن ای خاک مـــن افغانستان

فخری توداریم به هرعصروزمان

غیــــرت مردان نام دارتــــــــــرا

ازهمــــــین روز تاخرا سان کلان

نام توجاوید داریـــــــــــــــم تــاابد

سرزمــــین ! ای سرزمین باسـتان

تودرآغوشت چنان مردان شـــــیر

آفریدی صدهزاران قـــــهرمــــان

نام تودربیـــــت (نه9)کردم تمــام

من(ادیب) فرزند مرحــوم پهلوان

 

 

 

 

 

 

 

 

استاد ربانی..

ای دلیرم ای ابرمرد جـــهاد

سروروسازنده صلح وســواد

تاتوان لحــظ ی اززندگــــــی

ازدل وجان درروند اجتـــهاد

دردرون مرزبوم این وطــــن

روزوشب اندرپی کارونـــهاد

برهمه ادوارتاریــــــخ وطـــن

ا ست نامـــت قهرمــــان اتحاد

نام توورد زبان من "ادیــــب"

یاددارم تاکه هستم است به یاد

ساعت 1:32 دقیقه شب مورخ 91/2/ 28 مکان:خوابگاه انصاف مزارشریف

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام آبان 1392ساعت 13:55  توسط روضت الله ادیب  |